Jan Kooijman plaatst laatste foto van Gerard Cox: ’Het ga je goed, mooie baas’
Daags na het overlijden van Gerard Cox heeft Jan Kooijman op sociale media de laatste foto gedeeld die hij maakte van de 85-jarige acteur en cabaretier. Cox was een goede vriend van de familie.
Vorige maand maakte Cox bekend dat hij leed aan uitgezaaide slokdarmkanker en ervoor koos geen behandeling te ondergaan. Toch bleef hij actief en aanwezig, zo blijkt uit de foto die Kooijman op Instagram plaatste.
Bezoek aan huwelijksjubileum
Slechts twee weken voor zijn overlijden woonde Cox nog het zestigjarig huwelijksjubileum bij van Peter Blanker (88), dichter en zanger, bekend van onder meer Het is moeilijk bescheiden te blijven. Blanker is de oom van Jan Kooijman en al sinds de jaren zestig bevriend met Cox. Cox was destijds zelfs aanwezig op zijn bruiloft.
Tijdens het feest maakten de twee oude vrienden tijd om bij te praten: Blanker in een rolstoel, Cox leunend op een stok. Kooijman legt uit waarom hij dat moment vastlegde: „Twee oude vrienden die elkaar jaren niet hadden gezien. Ik kon het niet laten dit tafereel van een afstandje te fotograferen.”
‘Hartelijk en lief’
Ook Kooijman kende Cox persoonlijk: „Toen ik Gerard groette, was hij nog net zo hartelijk en lief als toen ik hem jaren geleden leerde kennen bij het jubileum van onze gemeenschappelijke vriendin Joke Bruijs.”
De 43-jarige acteur besluit zijn bericht met de woorden: „Het ga je goed, mooie baas, waar je ook bent.”
Een dag na het overlijden van Edgar Voskamp, de 85-jarige acteur en cabaretier, heeft Jeroen Kranenburg op sociale media een bijzondere foto gedeeld: het laatste beeld dat hij ooit van zijn familievriend maakte. De foto, die al snel duizenden reacties ontving, toont niet alleen de kwetsbaarheid van Edgar in zijn laatste weken, maar vooral de warmte en menselijkheid die hem zijn hele carrière kenmerkten.
Volgens Kranenburg was het moment waarop de foto werd genomen spontaan en ontroerend. Hij schreef erbij dat hij het gevoel had “een stukje geschiedenis” vast te leggen: twee mannen die hun leven lang in dezelfde wereld hadden gewerkt, elkaar jaren niet hadden gezien en elkaar nu, op hoge leeftijd, weer ontmoetten — beiden zichtbaar getekend door het leven, maar met dezelfde ondeugende twinkeling in de ogen.
Op de foto is te zien hoe Edgar zich met één hand op zijn wandelstok ondersteunt, terwijl hij zachtjes tegen zijn oude vriend Pieter van Houten, een gepensioneerd dichter en chansonnier, leunt. Pieter zit in een rolstoel, maar zijn glimlach is breed; Edgar’s ogen staan moe, maar warm. “Het was een moment van pure menselijkheid,” schrijft Jeroen. “Een foto die ik nooit zal verwijderen.”
Collega’s en vrienden van Edgar reageerden massaal onder het bericht. Velen omschreven hem als een man die altijd tijd had voor anderen: een acteur die zijn publiek op handen droeg en een collega die wist hoe belangrijk het was om backstage rust en humor te brengen. Sommigen deelden anekdotes over repetities die tot diep in de nacht duurden, anderen herinnerden zich hoe hij jonge acteurs moedigde toen zij nog twijfelden aan zichzelf.
De familie van Edgar liet weten diep geraakt te zijn door alle steunbetuigingen. “Het is troostend om te zien hoeveel mensen van hem hebben gehouden,” schreven ze in een korte verklaring.
