Slechte tijd voor Emma Kok (17): deelt droevig nieuws
Emma Kok heeft op Instagram een emotioneel bericht geplaatst waarin ze vertelt al een maand te kampen met intense pijn, van haar slokdarm tot haar onderbuik. Ondanks haar klachten voelt Emma zich niet serieus genomen door het ziekenhuis en haar behandelend arts.
Hevige steken
Emma schrijft dat de pijn begon met steken in haar borst, ribben en rug, en zich daarna uitbreidde naar haar hele buik. Eten werd onmogelijk en zelfs drinken veroorzaakte misselijkheid. Een echo in het ziekenhuis leverde niets verontrustends op, wat haar deels geruststelde.
Niet serieus genomen
Toch voelde Emma zich allesbehalve geholpen toen haar arts suggereerde dat de pijn mogelijk ‘tussen haar oren’ zat en hypnosetherapie als oplossing aandroeg. Emma is daar boos en verdrietig over: “SERIEUS?! HYPNOSETHERAPIE?! Op de een of andere manier weten ze het altijd weer zo te draaien dat ik boos en ongehoord het ziekenhuis uitloop. Ik voel me dom en niet serieus genomen.”
Ze benadrukt dat veel gastroparesepatiënten hetzelfde meemaken: “Wij worden niet gehoord. Dit moet veranderen.”
Leven met gastroparese
Emma, die al jaren leeft met gastroparese (maagverlamming), is dagelijks afhankelijk van een voedingspomp en sonde. Ze vindt het belangrijk om haar ziekte te benoemen, al is ze blij dat de aandacht steeds meer naar haar zangcarrière verschuift. “Wanneer ik van de pomp af ben, voel ik me compleet vrij. Misschien dat ik daarom alleen gezonde spanning voel bij grote optredens.”
De openhartige boodschap van Emma heeft veel losgemaakt bij haar volgers. Onder haar Instagrambericht stromen honderden reacties binnen van mensen die hun steun betuigen en haar sterkte wensen. Ook delen veel patiënten met soortgelijke aandoeningen hun eigen ervaringen. Zij herkennen zich in Emma’s gevoel niet serieus genomen te worden door zorgverleners en prijzen haar moed om dit onderwerp bespreekbaar te maken.
Verschillende volgers roepen Emma op om een second opinion aan te vragen of zich te laten doorverwijzen naar een gespecialiseerd centrum. “Blijf voor jezelf opkomen,” schrijft iemand. “Jij kent je lichaam het beste.” Anderen benadrukken hoe belangrijk het is dat jonge patiënten gehoord worden, juist wanneer klachten niet direct zichtbaar of eenvoudig te verklaren zijn.
Emma zelf laat weten dat ze ondanks alles probeert hoopvol te blijven. Ze geeft aan dat ze haar verhaal deelt om niet alleen haar eigen frustratie kwijt te kunnen, maar vooral om aandacht te vragen voor een groter probleem binnen de zorg. “Als mijn stem ervoor kan zorgen dat iemand anders wél serieus wordt genomen, dan is dit het waard,” schrijft ze.
De zangeres blijft ondertussen, voor zover haar gezondheid het toelaat, bezig met haar muziek. Optredens geven haar kracht en afleiding, al moet ze voortdurend haar grenzen bewaken. Ze benadrukt dat haar gezondheid altijd voorop blijft staan. “Ik wil zingen, leven en genieten, maar wel op een manier die mijn lichaam aankan.”
Haar bericht heeft ook geleid tot een bredere discussie over chronische ziekten zoals gastroparese, die vaak onzichtbaar zijn maar een enorme impact hebben op het dagelijks leven. Patiënten voelen zich regelmatig onbegrepen, wat kan leiden tot gevoelens van machteloosheid en verdriet.
Voor nu richt Emma zich op rust, steun uit haar omgeving en het zoeken naar antwoorden. Haar volgers blijven haar massaal een hart onder de riem steken. Eén ding is duidelijk: Emma’s eerlijkheid heeft niet alleen haar eigen verhaal zichtbaar gemaakt, maar ook dat van vele anderen die zich eindelijk gehoord voelen.
